Nahibalo ka ba nga ang Bibliya nagtudlo nga ang tanang tawo natawo nga makasasala ug may kinaiyanhong kiling sa pagbuhat ug daotan? Busa ang tanang tawo anaa sa nawad-an ug kahimtang. “Kitang tanan sama sa mga karnero nga nasalaag ug wala mosubay sa hustong dalan.” (Isaias 53:6). “Kay gikan sa sulod, gikan sa kasingkasing sa mga tawo, nagagikan ang daotang mga hunahuna, mga panapaw, mga pakighilawas, mga pagpatay, mga pagpangawat, mga kahakog, mga pagkadautan, mga limbong, mga kalaw-ayan, usa ka daotang mata, pagpasipala, garbo, kabuang” (Marcos 7:21-22). Salmo 51:5.

Naghatag ang Bibliya ug hulmahan para sa usa ka panimalay nga matahum ang disenyo, lig-on ang baruganan, ug nindot ang kahimtang. Ang panimalay mahimong lugar sa panag-usa ug kahapsay, o mahimong lugar sa tensyon ug panaglalis. Malipay-on ba, lig-on, ug andam ba mo-barug sa mga bagyo sa kinabuhi ang inyong panimalay?

Ang pagtukod sa usa ka husto ug kasaligan nga katukoran mamahimo pinaagi sa paggamit sa usa ka galamiton nga gitawag og tonton. Kon wala ang ingon nga galamiton, ang magtutukod bisan pa’g maayo’g tuyo ug matinud-anon, malagmit makabuhat sa mabug-at nga mga sayop. Sa ingon usab, ang atong mga kinabuhi ug mga pagtoo gikinahanglan nga matultolan pinaagi sa tonton sa Pulong sa Dios. Basaha ang Salmo 119:105; 2 Timoteo 3:15-17; Amos 7:8.

Nagpuyo kita niining kalibutana diin ang matag-usa ganahan maghimo ug mga pasumangil. Halos sa tanang butang ang imong hunahuna sa kanunay anaa niana dili ka gusto modawat o moatubang sa kamatuoran nga ingon niana, mao nga, nangita ka ug paagi aron makalihay ang imong kaugalingon, sa paghuna-huna nga ang pasumangil makapagawasnon kanimo. Sa imong hunahuna ang imong mga pasumangil makapagawasnon ba kanimo atubangan sa Dios? May ikapasumangil ba ang kaluwasan? Ang imong mga pasumangil sa pagkatinuod dili makapagawasnon kanimo. Sa dihang si Adan ug si Eva nakasala, sila nagsulay sa paghimo ug mga pasumangil ug gibali ang pagbasol sa usag usa, naghunahuna nga pasagdan ra sa Dios ang ilang sala kay naghatag man sila ug pipila ka rason kong ngano sila nahulog sa pagpakasala. Apang, atong mabasa sa Biblia nga ang Dios sa gihapon nagsilot kanila. Ang Dios dili modawat ug mga pasumangil, bisan kon unsa pa sila ka malimbongon nga giplano, ug bisan pa sa imong paghimo sa imong kaugalingon nga inosente tan-awon (Genesis 3:9-19; Galacia 6:7-8).

Nasayud ba ikaw nga hingkaplagan ka nga sad-an sa Balaan nga Dios, ug nga gihukman sa kamatayon? Kon ang makasasala nga tawo molingkawas niini nga walay katapusang kamatayon ug nga sa walay katapusan mamaluwas, kinahanglan siya magdawat sa kalooy sa Dios. Ang kalooy niining kahimtanga ang Dios mag dumili ngari nato sa silot nga angay kanato. Apan ang Dios dili maghatag sa iyang kalooy ngadto sa mga tawo nga walay kondisyon, bisan tuod ang kaluwasan libri. Walay bili (nga bayad) ug dili ka bugtian ug bisan unsa. Ang kondisyon nga ang Dios makahatag ug kalooy mao ang paghinulsol.

Kining mga butanga ug daghan pang uban pang mga kahimtang nag-abot sa mga tawo sa tanang nasyonalidad ug kultura. Daghang mga tawo, batan-on ug tigulang, nag-atubang og mga sakit nga walay tambal. Kada tuig, daghang tawo ang mamatay tungod sa sakit nga dili na maantos. Ang kakulang sa pagkaon, tubig, sinina, ug igong puy-anan maoy tinuod gayod nga mga kahimtang nga nagsamok sa milyon-milyong mga tawo.

Ang usa sa mga unang tumong sa tawo sa kinabuhi mao ang kalipay. Ang kalipay pwedeng dili matagbaw. Daghan ang nangitag kalipay diha sa mga kalipayanan unod ug kalingawan. Sila mangita sa katagbawan sa ilang kaugalingon pinaagi sa pagbuhat kon unsay “nindot kaayo”. Ang pagbati nga nindot sa pagkatinuod makadaot sa kinaiya ug sa espirituwal nga kaayohan.

Ang Simbahan sa Dios diha ni Kristo, Mennonite o Church of God in Christ, Mennonite, usa ka simbahan taliwala sa nagkalainlaing mga denominasyon sa Mennonite. Kami naningkamot sa pagsunod sa mga pagtulon-an ni Jesu-Kristo ug sa Iyang mga apostoles sa tanang butang may labot sa pagtuo ug mga pamaagi. Kining maong pagtuo gisagop sa tibuok kasaysayan sa matuod nga mga Kristohanon, lakip ang mga Waldense, bisan tuod sagad wala mailhi ug ilalom sa paglutos. Kami nagtuo nga ang grasya sa Diyos nagdala og personal nga kaluwasan pinaagi sa bag-ong pagkatawo.

Ang kasamok ug mga problema anaa sa tanang dapit. Ang sakit, kasubo, ug daghang kadaot maoy bahin sa kinabuhi. Diin nagsugod kining tanan? Kanunay ba nga ingon niini? Ang Bibliya, ang Pulong adunay mga tubag niining mga pangutanaha.

Anaa kang Kristo ang seguridad sa tanan nga mga Kristohanon. Namatay Siya alang kanato, gipasaylo kita Siya, ug nagsaad Siya og lugar sa langit alang sa mga matinumanon. Didto, kita magpabilin nga may seguridad diha sa iyang presensya. Bisan karon nga panahon ang mga Kristohanon adunay kasegoraduhan sa kaluwasan kung sila magpabiling matinumanon, samtang buhi pa sila, uban kanila ang giya sa balaang espirito, ug sila mamatay, anaa ang saad nga puloy-anan sa Langit.